Słoń Indyjski

Elephas Maximum

 

Słoń indyjski jest mniejszy i ma bardziej zaokrągloną sylwetkę niż słoń afrykański. Maksymalny wzrost samca,to najprawdopodobniej 3 m w kłębie, wzrost samicy rzadko przekracza 2,5m. Inne różnice to:wklęsłe czoło, wypukła czaszka, mniejsze uszy niż u słonia afrykańskiego, ciosy niewidoczne u samicy,kończyny przednie mają 5 paznokci, kończyny tylne często 4, a nie 3, jak u słonia afrykańskiego. Tryb życia słonia indyjskiego , gatunku wyraźnie leśnego, jest podobny do stylu życia słonia afrykańskiego. Samica i młode tworzą małe stada, a samce żyją na uboczu.Zbliżają się do grup tylko w okresie aktywności płciowej, nazywanym "musth". Musth, czyliaktywne poszukiwanie samic przez samce, może trwać 2-3 miesiące. Słoń IndysjskiCzęsto jego nasilenie przypada na porę deszczową.U samic występują cykle 22 dniowe, z czego 4 dni przypada na ruję (estrus).Ciąża trwa 22 miesiące (615-668 dni, średnio 644 dni). Masa urodzeniowa młodych może wahać się i wynosi 50-150 kg, średnio 108 kg. Słoniątko indyjskie, podobnie jak afrykańskie już kilka godzin po urodzeniu wstaje i potrafi iść za matką. Mając dwa dni, umie trąbą chwycić jej ogon. Długo ssie mleko matki zanim zacznie jeść trawę. Młody słoń indyjski zaczyna pić wodę pyszczkiem, później nauczy się używać trąby. U niektórych słoni indyjskich występują mniejsze lub większe strefy depigmentacji skóry na głowie, trąbie i uszach. Plamy te, są na tyle jasne, że na ich podstawie powstało przypuszczenie o istnieniu białych słoni. W większości przypadków jednak nie były to zwierzęta całkowicie albinotyczne.

Przejdź do góry